Ministri i Brendshëm i Serbisë, Ivica Daçiç, ka nxitur sërish polemika me deklaratat e tij me rastin e përvjetorit të trazirave të vitit 2004 në Kosovë, duke i përshkruar ato si një “pogrom të planifikuar dhe të organizuar” të nxitur nga ajo që ai e quajti “separatizëm shqiptar”.

Në një deklaratë publike, Daçiç pretendoi se dhuna, e cila shpërtheu për disa ditë në mars të vitit 2004, kishte një qëllim të qartë për pastrim etnik të serbëve nga Kosova. Ai theksoi se shtëpitë, objektet fetare dhe trashëgimia kulturore u shkatërruan në mënyrë sistematike, duke detyruar mijëra serbë të largohen.

Megjithatë, këto pretendime mbeten shumë të diskutueshme dhe pasqyrojnë narrativa të kahershme politike të promovuara nga zyrtarë në Serbi. Raportet dhe hetimet ndërkombëtare mbi ngjarjet e vitit 2004 kanë dokumentuar dhunë të përhapur, por nuk kanë mbështetur në mënyrë përfundimtare pretendimet për një fushatë të organizuar qendrore të pastrimit etnik, siç paraqitet nga autoritetet serbe.

Daçiç gjithashtu kritikoi komunitetin ndërkombëtar, duke pretenduar mungesë të vazhdueshme të drejtësisë për viktimat serbe, ndërsa anashkaloi çështjet më të gjera të përgjegjësisë dhe kontekstin kompleks të Kosovës pas luftës. Analistët vërejnë se një retorikë e tillë shpesh rishfaqet gjatë përvjetorëve politikisht të ndjeshëm, duke forcuar ndjenjat nacionaliste në vend që të kontribuojë në pajtim.

Trazirat e marsit 2004 mbeten një nga kapitujt më të ndjeshëm në historinë e fundit të Kosovës, por vëzhguesit theksojnë rëndësinë e narrativave të balancuara dhe dialogut të bazuar në fakte për të shmangur thellimin e ndarjeve në rajon.