Kontejneri i Vuçiçit dhe Fati i Serbëve të Kosovës

Prishtinë | 13 Mar 2026 | 14:56 | Nga Radomir Dimic

KONTEJNERI

A do të shkojë personalisht Aleksandar Vuçiç në kontejner për të pritur serbët që hyjnë dhe dalin? Pse? Kur po ai Vuçiç i solli në ato kontejnerë duke i thirrur të largohen nga të gjitha institucionet e Kosovës për të shprehur kështu kundërshtimin ndaj politikës “antiserbe” të Albin Kurtit ndaj tyre.

Pse? Kur po ai Vuçiç në Bruksel dhe në Ohër nënshkroi shuarjen e të gjitha institucioneve serbe dhe tërheqjen e plotë të Serbisë nga Kosova.

Pse dhe si, kur ndodhi sulmi terrorist në Banjskë, pas të cilit një numër i madh serbësh u larguan nga veriu i Kosovës dhe shkuan në Serbi ose diku tjetër për të jetuar, ndoshta edhe në atë kontejner ku presidenti do t’u vijë si mysafir.

Dhe tani kur të gjithë serbët e mbetur në Kosovë po vërshojnë drejt atij “kontejneri të Vuçiçit”. Por kam frikë se vetëm në një drejtim. Mendoj për Universitetin në Mitrovicë, për të gjitha shkollat fillore dhe të mesme, për Qendrën Klinike, spitalet dhe shtëpitë e shëndetit. Pra për të gjithë ata që duan të mos quhen kosovarë por serbë, edhe pse Beogradi prej kohësh ka nënshkruar që të gjitha këto janë pjesë e sistemit të Kosovës.

Pra, po ajo dorë serbe që me politikën e saj fatale dhe të rreme i solli në këtë gjendje të pashpresë, tani i fton në kontejner për të biseduar me ta. Ndoshta, në vend të Porfirijes t’i kungojë, t’i vajosë dhe t’u japë forcë që të qëndrojnë dhe të mos shpërngulen.

Për çfarë? Që ta përballojnë më lehtë integrimin në sistemin e ri ligjor, arsimor dhe shëndetësor të Kosovës. Që t’u japë forcë dhe ndonjë qetësues për t’i qetësuar.

Çfarëdo që t’u thotë ai atje, një eksod i ri i serbëve të Kosovës është pothuajse i pashmangshëm. Sepse ata nuk shohin perspektivë apo arsye për të qëndruar nëse nuk ka juridiksion akademik serb dhe sistem shëndetësor brenda sistemit të Serbisë.

Dhe për këtë nuk do të ndihmojnë as përrallat e Vuçiçit. Ky është një rrugëtim pa kthim. Dhe serbët e Kosovës duhet ta kuptojnë më në fund se gjithçka ka qenë një gënjeshtër dhe se ata kanë qenë gjithmonë kali i Trojës i të gjithë politikanëve serbë, nga Milosheviçi deri te Aleksandar Vuçiç.

Për këtë fajin më të madh e kanë vetë serbët e Kosovës, sepse nuk e kuptuan se gjatë gjithë kësaj kohe kanë qenë vetëm instrument në duart e një politike hipokrite, të korruptuar dhe llogaritëse të elitave politike serbe.

Të gjithë këta “mbrojtës të mëdhenj” të serbëve nga Beogradi kanë përfituar nga tragjedia e serbëve të manipuluar të Kosovës. Kjo tragjedi filloi me politikën e Gazimestanit dhe euforinë nacionaliste, pas së cilës erdhi shkatërrimi i institucioneve legale të Kosovës: shpërndarja e Kuvendit të Kosovës, shkarkimi i udhëheqjeve kosovare, arrestimi i Azem Vllasit dhe diferencimi politik.

Ky ishte fillimi i fundit të fatit të serbëve të manipuluar të Kosovës dhe hyrja në zhdukjen tragjike dhe shpërnguljet e tyre nga Kosova, të shkaktuara nga politika kriminale e Sllobodan Millosheviçit, në valën e histerisë hakmarrëse dhe antishqiptare dhe spastrimit etnik të kuadrove shqiptare në të gjitha institucionet shoqërore, politike, ekonomike, shkencore dhe kulturore.

Pastaj filloi rezistenca e përgjithshme shqiptare kundër terrorit të regjimit të Millosheviçit. Sepse shqiptarët ishin qytetarë të rendit të dytë dhe fëmijët e tyre mësonin në shtëpi private dhe bodrume.

Natyrisht që një regjimi të tillë duhej t’i vinte fundi. Dhe erdhi. Por çmimin më të madh për atë politikë që çoi në luftë dhe bombardime e paguan pikërisht serbët e Kosovës. Ata mbetën aty, ndërsa Serbia iku dhe i la në ferr.

Ata mbetën me damkën e turpit dhe fajit për krimet më të mëdha të regjimit të Millosheviçit, për masakrat dhe vrasjet masive të shqiptarëve – grave dhe fëmijëve.

Dhe atë damkë turpi dhe pendimi do ta mbajmë deri në fund të jetës.

Dhe pastaj pyesim pse na ndodhin këto gjëra, pse të gjithë ikëm. Pse ikën së pari “heronjtë” nga Kosova Polje dhe të gjithë ata “serbë të mëdhenj” që ndezën fitilin në Kosovë bashkë me Millosheviçin dhe nisën shkatërrimin e Jugosllavisë me revolucione si ajo e jogurtit dhe e barrikadave.

Dhe pse habitemi tani që na ndodh “kontejneri”? Sepse politika serbe ka qenë gjithmonë hegjemone dhe ende nuk është shëruar nga nacionalizmi dhe shovinizmi. Sepse gjithmonë dikush tjetër është fajtor për gabimet dhe poshtërimet serbe.

Dhe kështu serbët e Kosovës përsëri shkojnë te Vuçiçi në kontejner që t’i “inkurajojë”, t’u thotë se Serbia është me ta dhe nuk do t’i lërë. Dhe përsëri do të thotë se ai nuk është fajtor për asgjë, por Kurti që po ua “merr” arsimin, shëndetësinë dhe Trepçën sipas marrëveshjeve të Brukselit dhe Ohrit.

Dhe ai do ta zgjidhë këtë me Trumpin, Putinin ose Grenellin, apo me Edi Ramën që lobon që Shqipëria dhe Serbia të pranohen së bashku në Bashkimin Evropian pa të drejtë vetoje.

Pastaj edhe serbëve të Kosovës do t’u jetë më lehtë, sepse nuk do të takohen më në kontejner, por në Bashkimin Evropian pa të drejtë vetoje – për inat të Kurtit.

Të ngjashme