Maggie Gyllenhaal: Industria e filmit ka një problem sistematik me diskriminimin ndaj grave

Prishtinë | 04 Sht 2026 | 08:30 | Nga Ekonomia Online

Maggie Gyllenhaal ka deklaruar se industria e filmit përballet me një “problem sistematik”, duke folur për faktin se vetëm dy filma të realizuar nga regjisore gra janë në garë për çmimin kryesor në Festivalin e Filmit në Venecia këtë vit.

Aktorja dhe regjisorja, e cila kryeson jurinë e edicionit të 83-të të festivalit më të vjetër të filmit në botë, tha se gratë vazhdojnë të përballen me më shumë vështirësi kur kërkojnë financim për projektet e tyre.

“Është më e vështirë për gratë të sigurojnë financimin e filmave”, deklaroi Gyllenhaal.

Ajo ngriti gjithashtu pyetjen nëse temat që gratë zgjedhin të trajtojnë në kinema vlerësohen në të njëjtën mënyrë nga industria.

“A është e mundur që gjërat për të cilat gratë duan të bëjnë filma, duke pasur një përvojë të ndryshme të jetës në këtë botë, të mos konsiderohen gjithmonë art i nivelit të lartë?”, pyeti ajo.

“Kush vendos se çfarë është e mirë? Kush vendos se çfarë ka vlerë?”

Vetëm dy regjisore në garën kryesore

Drejtuesit artistikë të Festivalit të Venecias janë përballur me kritika që nga publikimi i programit fillestar.

Në listën e parë, vetëm një prej 20 filmave në garë për Luanin e Artë ishte realizuar nga një grua: “Woman Unknown” i regjisores danezo-egjiptiane May el-Toukhy.

Më pas, konkurrencës kryesore iu shtua dokumentari i ri “NAZA”, me regji të Yuval Abraham dhe Rachel Szor.

Ato janë pjesë e ekipit krijues që qëndron edhe pas filmit fitues të çmimit Oscar, “No Other Land”.

Gyllenhaal në krye të jurisë së Venecias

Gyllenhaal kryeson një juri prej shtatë anëtarësh.

Pjesë e saj janë edhe regjisorja tuniziane Kaouther Ben Hania, autore e “The Voice of Hind Rajab”, regjisori nga Hong Kongu Johnnie To, regjisorja afgane Shahrbanoo Sadat, kineasti francez Xavier Giannoli, kompozitori britanik Daniel Blumberg dhe studiuesi italian i filmit Francesco Casetti.

Përpara fillimit të festivalit kishte pasur paqartësi nëse juria do të paraqitej fare para mediave në ditën e hapjes, zyrtarisht për shkak të një “konflikti në orar”.

Por programi i këtij viti përmban një numër të pazakontë filmash që prekin tema politike dhe shoqërore shumë të ndjeshme.

Mes tyre janë filma që trajtojnë konfliktin Izrael-Palestinë, luftën Rusi-Ukrainë, një film artistik për Rupert Murdoch dhe një dokumentar për Elon Musk.

Kjo kishte shtuar edhe interesimin për qëndrimet që anëtarët e jurisë mund të shprehnin publikisht.

A duhet të jetë kinemaja politike?

Debati për raportin mes filmit dhe politikës është bërë gjithnjë e më i pranishëm në festivalet ndërkombëtare.

Në Festivalin e Berlinit, presidenti i jurisë Wim Wenders ishte përballur me kritika pasi kishte deklaruar se kineastët duhet të “qëndrojnë jashtë politikës”, ndërsa po u përgjigjej pyetjeve për Izraelin dhe Palestinën.

Kur Gyllenhaal u pyet në Venecia nëse regjisorët duhet të përfshihen në debate politike, ajo ofroi një këndvështrim tjetër.

Sipas saj, vetë aftësia e kinemasë për të krijuar empati e bën atë në mënyrë të pashmangshme politike.

Madje, kjo empati mund të shtrihet edhe ndaj personazheve më të korruptuar apo moralisht më të errët.

“Mendoj se nëse filmat janë vërtet një vështrim i sinqertë në përvojën e njerëzve të tjerë, atëherë ata janë në thelb dhe në mënyrë të pashmangshme politikë, përveç shumë gjërave të tjera që mund të jenë”, tha Gyllenhaal.

Nga fituese në Venecia te presidente e jurisë

Gyllenhaal ka një histori të rëndësishme me Festivalin e Venecias.

Debutimi i saj si regjisore, “The Lost Daughter”, fitoi çmimin për skenarin më të mirë në festival në vitin 2021.

Këtë herë ajo rikthehet jo vetëm si presidente e jurisë, por edhe me filmin e shkurtër “Flesh Impact”, të frymëzuar nga Marilyn Monroe, i cili do të shfaqet jashtë konkurrencës.

Mes debatit mbi përfaqësimin e grave dhe filmave që trajtojnë disa prej çështjeve politike më të ndjeshme të momentit, Gyllenhaal e ka bërë të qartë që në hapje të festivalit se, sipas saj, problemet e industrisë nuk mund të shpjegohen vetëm me mungesën e talenteve individuale.

Për të, pabarazia në mundësitë për financim dhe në mënyrën se si vlerësohen historitë e grave është një çështje shumë më e thellë dhe sistematike. /GazetaExpress/

Të ngjashme