“Reckless”, drama e re australiane që ndërthur komedinë e zezë, krimin dhe thrillerin, merr një premisë relativisht të thjeshtë dhe e shndërron në një histori freneticisht argëtuese: një vëlla dhe motër duhet të përballen me pasojat pasi aksidentalisht vrasin një të panjohur me makinë.

Seriali është një përshtatje australiane e “Guilt”, serialit të mirënjohur të Neil Forsyth, por këtë herë historia zhvendoset në Fremantle të Perthit dhe merr një dimension të ri përmes perspektivës së komuniteteve indigjene australiane.

Në qendër të historisë janë Charlie, i interpretuar nga Hunter Page-Lochard, dhe motra e tij më e madhe June, të cilën e luan Tasma Walton.

Një aksident që ndryshon gjithçka

Charlie është pronar i një dyqani disqesh dhe, pas një dasme familjare, merr timonin pasi ka konsumuar kanabis.

Gjatë natës ai përplas një burrë që po ecën në rrugë me pizhame.

Motra e tij June, e cila ndodhet në makinë, i thotë të vazhdojë rrugën dhe të mos ndalet.

Por Charlie, i cili është shumë më emocional dhe kaotik se motra e tij, bën pikërisht të kundërtën.

Ai del nga makina, prek portofolin e viktimës, e largon trupin nga rruga dhe më pas përpiqet ta rikthejë burrin në shtëpinë e tij.

Situata bëhet edhe më e ndërlikuar kur June gjen një letër që tregon se viktima, George, vuante nga një kancer në fazë terminale.

Ajo përpiqet ta bindë vëllanë se, në një mënyrë të shtrembëruar, ata vetëm ia kanë shkurtuar vuajtjet dhe se gjëja më e mirë që mund të bëjnë është të heshtin dhe të vazhdojnë jetën.

Por Charlie nuk është tipi që mund ta mbajë një sekret kaq të madh pa krijuar probleme të reja.

Marrëdhënia mes motrës dhe vëllait është zemra e serialit

June është e ftohtë, racionale dhe jashtëzakonisht pragmatike.

Ajo është juriste dhe ka ndërtuar firmën e saj, ndërsa me të ardhurat e saj i ka blerë Charlie-t dyqanin e disqeve që e mban financiarisht në këmbë.

Një nga arsyet pse June nuk dëshiron të dorëzohen është frika se sistemi nuk do t’i trajtojë në mënyrë të drejtë.

Të dy janë pjesë e një familjeje të popujve të parë të Australisë dhe ajo e di se paragjykimet racore mund t’i vendosin menjëherë në disavantazh.

June gjithashtu nuk dëshiron të humbasë firmën që ka ndërtuar me vite dhe, mbi të gjitha, nuk dëshiron që vëllai i saj të përfundojë në burg dhe të humbasë marrëdhënien me vajzën e tij.

Ajo druhet se Charlie mund të shndërrohet në atë që e quan “thjesht edhe një baba tjetër me ngjyrë që mungon sepse është në burg”.

Ky element e dallon “Reckless” nga versioni origjinal britanik dhe i jep historisë një shtresë më të fortë sociale.

Një portofol i harruar nis zinxhirin e problemeve

Megjithatë, June harron t’i thotë Charlie-t një gjë shumë të rëndësishme: të mos e lërë portofolin e tij në shtëpinë e viktimës.

Kur Charlie kupton se çfarë ka bërë, detyrohet të shkojë në ceremoninë mortore të George për ta marrë atë.

Aty takon Sharne, mbesën angleze të viktimës, të interpretuar nga Jessica De Gouw.

Sharne është i vetmi familjar i afërt që George ka lënë pas.

June, duke u përpjekur ta kontrollojë dëmin, i kërkon Charlie-t të qëndrojë pranë saj derisa Sharne të përfundojë dokumentacionin e trashëgimisë dhe të kthehet në Britani.

Problemi është se Sharne është shumë më kureshtare nga sa kishin parashikuar.

Detajet nuk përputhen

Raporti i policisë përmend mavijosje në trupin e George.

Pizhamet e tij janë të dëmtuara.

Ka detaje që nuk përputhen dhe pyetjet fillojnë të shtohen.

Sharne nis të dyshojë se vdekja e xhaxhait të saj mund të mos ketë qenë aq e natyrshme sa duket.

Për ta larguar nga e vërteta, June përfshin në histori Roddy-n, një hetues privat të interpretuar nga Clarence Ryan.

Roddy është një ish-punonjës i saj, të cilin June e kishte pushuar nga puna dhe që në fillim paraqitet si një alkoolist kaotik.

June e bind Sharne-n se ai është një hetues i jashtëzakonshëm, duke pretenduar madje se “vjen nga një brez i gjatë gjurmuesish të bushit”.

Në realitet, ajo shpreson që Roddy të jetë aq i paaftë sa të mos zbulojë asgjë.

Por plani i saj dështon.

Hetuesi i paaftë vendos të bëhet serioz

Roddy e sheh çështjen si mundësinë e tij për t’u rehabilituar.

Ai ndalon së piri, fillon të ndjekë çdo pistë dhe befas shndërrohet pikërisht në hetuesin që June nuk dëshironte ta kishte përballë.

Pastaj hyjnë në lojë edhe fqinjët.

Kamerat e sigurisë në veranda, gënjeshtrat, versionet kontradiktore të ngjarjes, gjurmët e lëna pas dhe përpjekjet për t’i mbuluar ato e shtyjnë historinë përpara me ritëm të pandërprerë.

Çdo zgjidhje që Charlie dhe June mendojnë se kanë gjetur sjell menjëherë një problem të ri.

Një ritëm që pothuajse nuk të lë të marrësh frymë

Vetëm episodi i parë ishte në dispozicion për kritikën, por që aty bëhet e qartë se “Reckless” nuk ka ndërmend ta ngadalësojë ritmin.

Personazhe të pazakonta, kthesa të reja dhe situata të rrezikshme vijnë njëra pas tjetrës.

Në disa momente, spektatori mund të dëshirojë pak më shumë hapësirë për të marrë frymë para se të shfaqet komplikimi tjetër.

Megjithatë, ky është një problem i vogël në një serial që funksionon jashtëzakonisht mirë pikërisht për shkak të energjisë së tij.

Jo vetëm thriller, por edhe koment social

“Reckless” nuk mbështetet vetëm te misteri i aksidentit.

Marrëdhënia mes Charlie-t dhe June-s është baza emocionale e serialit.

Ata grinden, irritojnë njëri-tjetrin dhe kanë mënyra krejtësisht të ndryshme për t’u përballur me problemet, por është e qartë se në thelb ekziston një lidhje e fortë dashurie mes tyre.

Në të njëjtën kohë, seriali trajton me zgjuarsi tensionet racore dhe dallimet socio-ekonomike në Australinë moderne.

Këto tema nuk e ndalojnë aksionin dhe nuk shndërrohen në ligjërata; përkundrazi, bëhen pjesë natyrale e mënyrës se si personazhet i marrin vendimet e tyre.

Krijuesi Kodie Bedford arrin kështu t’i japë një identitet të ri materialit origjinal britanik.

Një “kryevepër kontrolli”

Pavarësisht numrit të madh të personazheve, kthesave narrative dhe toneve që kalojnë nga komedia e zezë në dramë, krim dhe thriller, seriali arrin ta ruajë koherencën.

Personazhet mund të jenë ekscentrikë, por mbeten të besueshëm.

Situatat janë ndonjëherë absurde, por brenda logjikës së zhanrit vazhdojnë të duken të mundshme.

Pikërisht kjo aftësi për të mbajtur kaq shumë elemente në lëvizje pa e humbur kontrollin është ajo që e bën “Reckless” kaq mbresëlënës.

Seriali është i shpejtë, argëtues, tensionues dhe emocionalisht i besueshëm.

Nën gjithë kaosin, kthesat dhe humorin e zi, “Reckless” rezulton të jetë një shembull jashtëzakonisht i kontrolluar i rrëfimit televiziv – dhe, sipas vlerësimit të kritikës, një kryevepër e vërtetë e zhanrit. /GazetaExpress/