Ekonomia Online
FUNDIT

Frikë nga lodhja e vetmisë

Frikë nga lodhja e vetmisë

(Poezi nga Natyra Gjoci) Kalon qetësishtN’mes zhurmës e ngutjesNgurron ta thuash të vërtetënN’qetësi e n’qartësiIkën pa fjalë, vjen, shkonTrazon shpirtinTrazon mendjenTollovitë gjithçkaZgjohesh me mallTë njëjtën dëshirëMjegull në syMalli t’pushtonZemra dhimbje kullonAh!E drejtëE zhdrejtëFrikë nga lodhja e vetmisëParashikonTorturon imagjinatënNjë një botë të trishtë ku të dashuruarit i quajnë të çmendur…

(Poezi nga Natyra Gjoci)

Kalon qetësisht
N’mes zhurmës e ngutjes
Ngurron ta thuash të vërtetën
N’qetësi e n’qartësi
Ikën pa fjalë, vjen, shkon
Trazon shpirtin
Trazon mendjen
Tollovitë gjithçka
Zgjohesh me mall
Të njëjtën dëshirë
Mjegull në sy
Malli t’pushton
Zemra dhimbje kullon
Ah!
E drejtë
E zhdrejtë
Frikë nga lodhja e vetmisë
Parashikon
Torturon imagjinatën
Një një botë të trishtë ku të dashuruarit i quajnë të çmendur…

Të ngjashme