Shpërthimi i Ebolës në Republikën Demokratike të Kongos vazhdon të përkeqësohet, ndërsa numri i viktimave ka kaluar shifrën 1.700. Sipas të dhënave më të fundit të autoriteteve shëndetësore, që nga shpallja e epidemisë më 15 maj janë regjistruar 3.802 raste të konfirmuara, prej të cilave 1.707 persona kanë humbur jetën.

Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) e cilëson këtë si shpërthimin e dytë më të madh të Ebolës në histori dhe më të shpejtin për nga përhapja.

Epidemia është shkaktuar nga varianti i rrallë Bundibugyo i virusit Ebola, për të cilin aktualisht nuk ekzistojnë vaksina apo trajtime të miratuara. Për këtë arsye, OBSH ka përshpejtuar testimin e terapive dhe vaksinave eksperimentale, me shpresën se ato do të ndihmojnë në frenimin e përhapjes së sëmundjes.

Drejtuesi në detyrë i programit kërkimor të OBSH-së, Vasee Moorthy, deklaroi se përgatitjet e bëra gjatë viteve të fundit kanë bërë të mundur nisjen e provave klinike shumë më shpejt se në shpërthimet e mëparshme të Ebolës. Ai theksoi se rezultatet paraprake laboratorike janë premtuese, por vetëm testimet klinike do të tregojnë nëse trajtimet dhe vaksinat eksperimentale janë efektive dhe të sigurta.

Drejtori i Përgjithshëm i OBSH-së, Tedros Adhanom Ghebreyesus, pritet të vizitojë Kinshasën dhe më pas qytetin Bunia, pranë zonës më të prekur nga epidemia. Edhe drejtori i Qendrave Afrikane për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve, Jean Kaseya, ndodhet në rajon, duke vlerësuar situatën në terren. Sipas tij, është ende e paqartë se kur shpërthimi do të arrijë kulmin.

Pothuajse 90 për qind e rasteve janë regjistruar në provincën Ituri, megjithatë infeksione janë konfirmuar edhe në pesë provinca të tjera, përfshirë qytetin e madh Kisangani. OBSH bën të ditur se më shumë se 100 punonjës të kujdesit shëndetësor janë infektuar që nga fillimi i epidemisë, duke rritur shqetësimet për mbrojtjen e personelit mjekësor.

Autoritetet shëndetësore përballen me vështirësi të shumta në menaxhimin e krizës. Procesi i identifikimit dhe monitorimit të kontakteve është ngadalësuar nga pasiguria në rajon, sulmet e grupeve të armatosura, sulmet ndaj qendrave shëndetësore, mungesa e aksesit në komunitetet e prekura dhe mosbesimi i një pjese të popullsisë ndaj institucioneve shëndetësore. Përveç këtyre sfidave, reagimi ndaj epidemisë është kufizuar edhe nga mungesa e fondeve, pas reduktimeve të ndihmës ndërkombëtare.

Situata ka shkaktuar tension edhe mes punonjësve të vijës së parë. Në qytetin Mongbualu, personeli shëndetësor ka kërcënuar me përshkallëzim të grevës nëse pagat e prapambetura nuk shlyhen, ndërsa edhe në Bunia janë zhvilluar protesta për vonesat në pagesa dhe kushtet e rrezikshme të punës.

Shpërthimi aktual po përhapet më shpejt se epidemitë e mëparshme të Ebolës. Për krahasim, gjatë epidemisë së Afrikës Perëndimore në vitet 2014–2016, e cila shkaktoi mbi 11.000 viktima, u deshën rreth tetë muaj që numri i të vdekurve të arrinte në 1.000. Ndërkohë, Uganda fqinje u shpall zonë jo me rrezik nga Ebola në mesin e muajit qershor, pasi pacienti i fundit u largua i shëruar nga spitali.