Ndërprerja gjatë bisedës mund të jetë shumë irrituese. Mësoni teknikat psikologjike që ju ndihmojnë të vendosni kufij të qartë dhe të fitoni më shumë respekt në komunikim

Në çdo komunikim ekziston një vijë e hollë mes bisedës së shëndetshme dhe përpjekjes për dominim. Disa njerëz dëgjojnë për të kuptuar, ndërsa të tjerët dëgjojnë vetëm derisa të gjejnë momentin për të ndërhyrë me mendimin e tyre.

Ndërprerja e bashkëbiseduesit nuk është thjesht një shprehi e keqe. Në kuptimin psikologjik, ajo shpesh mund të lidhet me nevojën për të dominuar bisedën, me pasiguri të pavetëdijshme ose thjesht me mungesë të aftësisë për të dëgjuar në mënyrë aktive.

Psikologët që merren me komunikimin ndërpersonal theksojnë se këto modele sjelljeje zakonisht nuk zgjidhen me konflikt, por me vendosje të qartë kufijsh pikërisht në momentin kur ndodhin. Dhe pikërisht këtu shumë njerëz gabojnë: ose heshtin dhe mbeten të frustruar, ose reagojnë impulsivisht, duke e çuar bisedën në drejtim të gabuar.

Thelbi nuk është ta “mposhtni” personin që ju ndërpret, por ta ndryshoni mënyrën se si zhvillohet biseda. Kjo bëhet me qetësi, qartësi dhe pa agresivitet, por me një sinjal të prerë se dëshironi ta përfundoni mendimin tuaj.

Një nga fjalitë që psikologët shpesh e rekomandojnë, në forma të ndryshme, është:

“Më lër ta përfundoj, pastaj me kënaqësi do ta dëgjoj atë që ke për të thënë.”

Kjo fjali funksionon sepse nuk është agresive, por tregon qartë se prisni respekt. Nuk e sulmoni personin tjetër, por vendosni një rregull të thjeshtë komunikimi.

Nëse dëshironi një ton pak më të vendosur, mund të thoni:

“Të lutem, mos më ndërprit ndërsa jam duke folur.”

Kjo fjali është e thjeshtë, por shumë efikase, sepse bën disa gjëra njëkohësisht. Së pari, nuk e hap konfliktin, nuk akuzon dhe nuk sulmon. Së dyti, ju kthen kontrollin mbi bisedën pa pasur nevojë ta ngrini zërin. Së treti, sinjalizon qartë se ju po e përfundoni mendimin tuaj dhe se radha e personit tjetër vjen vetëm pas kësaj.

Kufi pa përshkallëzim

Në kuptimin psikologjik, një formulim i tillë vendos kufi pa e përshkallëzuar situatën. Njerëzit që ndërpresin shpesh e bëjnë këtë automatikisht, pa menduar për ndikimin që ka sjellja e tyre te bashkëbiseduesi.

Kur ua bëni të qartë, me qetësi dhe në mënyrë të qëndrueshme, se do ta përfundoni mendimin tuaj, ata marrin një “sinjal korrigjues” të sjelljes, por pa u ndier të sulmuar. Kjo e rrit mundësinë që ata ta ndryshojnë me të vërtetë këtë model komunikimi.

Pjesë e rëndësishme e kësaj dinamike nuk është vetëm ajo që thoni, por edhe mënyra se si e thoni. Toni duhet të jetë i qëndrueshëm, pa irritim, dhe pas fjalisë duhet të lini një pauzë të shkurtër, në mënyrë që personi tjetër ta kuptojë se ndërprerja nuk është më opsion në atë moment.

Psikologët gjithashtu theksojnë se qëndrueshmëria luan rol kyç. Nëse një herë lejoni që t’ju ndërpresin, ndërsa herën tjetër reagoni, dërgoni sinjale të përziera. Në këtë mënyrë, njerëzit në mënyrë të pavetëdijshme vazhdojnë sjelljen e vjetër, sepse kufiri nuk është i qëndrueshëm.

Cila është thelbësorja?

Thelbi është ta përsërisni të njëjtin mesazh të qetë sa herë që ndërprerja ndodh. Me kalimin e kohës, vetë prania e kësaj fjalie e ndryshon dinamikën e marrëdhënies: personi tjetër fillon të presë që ju ta përfundoni mendimin, sepse e di se çfarë pason.

Në plan afatgjatë, një qasje e tillë nuk e përmirëson vetëm komunikimin, por e forcon edhe ndjenjën personale të vetërespektit. Sepse mënyra se si u lejojmë të tjerëve të na dëgjojnë shpesh pasqyron drejtpërdrejt mënyrën se si ne vetë e vlerësojmë zërin tonë.

Dhe pikërisht këtu qëndron thelbi: nuk i mësoni të tjerët t’ju respektojnë duke i mbizotëruar, por duke këmbëngulur me qetësi, qëndrueshmëri dhe pa konflikt që të dëgjoheni deri në fund.