Leni Riefenstahl ishte një regjisore, producente, fotografe dhe artiste gjermane, e njohur për punën e saj gjatë Rajhut të Tretë.

Karriera e saj arriti kulmin në vitet para Luftës së Dytë Botërore, kur punoi në filma propagandistikë për qeverinë gjermane. Ajo mbahet mend në histori jo si naziste, por si një mjeshtër e kinematografisë, dhe disa nga metodat e saj të krijimit të filmave kanë mbetur të pandryshuara deri më sot.

Një artist që nga fillimi

E lindur në Berlin në vitin 1902, ajo tregoi një interes të madh për artin dhe artin performues gjatë rinisë së saj. Ajo studioi balet dhe më pas u mor me aktrim, duke u shfaqur në disa filma. Dashuria e saj për krijimin e filmave u shfaq gjithashtu së bashku me aktrimin. Ajo shpejt gjeti një mentor te Arnold Fanck dhe mori një arsimim të përshtatshëm.

Leni Riefenstahl e re në shfaqjen e Berlinit (djathtas)

Në vitin 1935, u publikua filmi i saj Triumfi i Vullnetit. Ishte një dokumentar që përshkruante Kongresin e 6-të të Partisë Nacional Socialiste. Regjia e saj ndihmoi në paraqitjen e ngjarjes si madhështore dhe luksoze, dhe njerëzve që morën pjesë në kongres si të rëndësishëm dhe të veçantë.

Filmi ishte propagandë e pastër, por Lena njihet edhe sot për aftësinë e saj për ta paraqitur politikën si art përmes xhirimeve dhe regjisë. Ajo përdori teknika inovative të xhirimeve, duke xhiruar nga kënde të shumëfishta dhe me lëvizje komplekse të kamerës që nuk ishin parë kurrë më parë.

Triumfi i vullnetit ishte vetëm fillimi

Filmi u pëlqye shumë nga Joseph Goebbels dhe Heinrich Himmler, por askush nuk e pëlqeu më shumë se Adolf Hitleri. Ai tha se Leni po bënte një punë të shkëlqyer për të ardhmen e partisë dhe të vendit. Menjëherë pas kësaj, ai e thirri atë në zyrën e tij dhe i kërkoi që ta bënte filmin gjatë Lojërave Olimpike që do të mbaheshin në Berlin vitin pasardhës. Ajo mori mbështetje financiare për xhirimet.

Filmi i saj i radhës, “Olympia”, tregon historinë e Lojërave Olimpike. Rieifenstahl duhej të shpikte një model të ri filmimi për të kapur atletët në lëvizje, në ujë, dhe një sfidë e veçantë ishte filmimi i vrapuesve që mbanin pishtarin olimpik nga Greqia në Gjermani.

Leni ishte operatorja e parë që përdori kamera në shinat lëvizëse dhe kamerat e para nënujore. Përveç kësaj, në filmin Olympia ajo punoi shumë në kalimet nga një kuadër në tjetrin, të cilat do të përdoreshin nga pothuajse të gjithë operatorët e ardhshëm të kineastëve në botë.

Pas Luftës

Pas rënies së Rajhut të Tretë, Leni u përpoq të largohej nga vendi, por u kap nga ushtarët amerikanë. Ata e dinin shumë mirë se kush ishte ajo dhe e trajtuan shumë mirë. Amerikanët e dinin tashmë se lidhja e saj me Partinë Naziste ishte nominale. Konkretisht, ajo u bë anëtare e partisë me nxitjen e mentorit të saj Arnold Fanck, por përveç bërjes së filmave, ajo nuk u angazhua në asnjë aktivitet tjetër.

Ajo i mbijetoi qindra intervistave dhe marrjeve në pyetje në vitet pas luftës, dhe kur u kthye në Gjermani, nuk mundi të gjente një studio që do të nxirrte filmat e saj. Ajo e ringjalli shkurtimisht karrierën e saj në vitet 1950 dhe 1960, duke u marrë me fotografi dhe ekspozita. Ajo vdiq në Mynih në vitin 2003 në moshën 102 vjeç. /Klankosova.tv