E morali?

(Prolog:

LDK është si ish-i:

e shpall gabimin më të madh në jetë,

por vazhdon

t’ia kontrollosh profilin.)

…

1. Ku shkon besa

Morali?

Fjala.

Besa.

Ajo klithma: “U kry.”

“Të bëj be, pashë Perëndinë.”

Ku shkon përbetimi kur shkelet?

“Ju kam treguar”:

sikurse shenjat unike të gishtave,

edhe gjuha e secilit

i ka shenjat e veta unike.

Dhe zemra e askujt

nuk i rreh njësoj.

Pra, numërohet çdo fjalë,

dhe njihesh

nga të rrahurat e zemrës.

S’ke ku fshihesh.

…

2. Gabimi më i madh në jetë

Kur e përzunë nga LDK,

Vjosa Osmani e tha fjalën e fundit:

përfundimisht.

Besa e saj u çua kundër saj.

Gjithmonë.

Besa e shqiptarit është e vërtetë

në çastin kur jepet,

por pastaj…

ndodh diçka.

Bëhet e papërdorshme.

Dhe:

askush nuk të akuzon

që je e pabesë,

sepse të gjithë janë ngapak të pabesë,

së paku një herë në jetë,

edhe pa dashje,

kur… e lyp puna.

Tash që janë prishur,

na kujtohen shëtitjet e saj (familjarisht)

me Albin Kurtin në Gërmi.

Shpresat tona shëtisnin me shtiklla nëpër park.

Ku mbeti besa,

ajo sevdaja?

Ajo shpresa?

Veç parku ka mbetur aty ku ka qenë.

Pasi Isa Mustafën

e ka quajtur gabimin më të madh në jetë

(që Vjosa thoshte se i ka besuar si prind),

tash ky term është i zënë.

Dhe pyetja është:

çfarë gabimi do ta quajë tash

Albin Kurtin?

…

3. Pajtimi është një gënjeshtër

Të kthehesh në vendlindje,

të kthehesh në shtëpi,

pasi je prishur me të gjithë,

është si të kthehesh

në një të kaluar

që më nuk ekziston.

Është si kur i takon

shokët e klasës,

e s’ke qejf,

sepse ata e mbajnë mend

versionin tënd

(me shishka e me zylyf),

që ti mezi e ke tejkaluar.

Apo si të ritakohesh

me shokët e lagjes,

të cilët ta sjellin ndërmend:

“A të kujtohet

kur s’dilje të luaje me ne,

sepse kur pas lojës shkonim për mushmolla,

ti…”

Shpesh më kujtohet

dhe mërzitem për ty…

E ti,

e ke tejkaluar mushmollën,

duke lexuar literaturë të gabuar psikologjike…

Frojdin.

Budallain seksi.

Apo, më e rënda:

takohesh në vendlindje me mësuesen,

e cila të thotë

se ka pritur që do të arrish shumë në jetë,

se ke qenë kapacitet…

E ti,

ende vuan

që s’je bërë

kush ke dashur.

Spikere.

E spikatur.

Psikologe e të tjerëve,

që tani e sëmur veten.

Dhe ende lexon horoskopin,

në pritje që të dalë Saturni nga shenja jote.

Del Saturni,

hyn Urani,

bashkë me Plutonin.

Kthehet pas 29 vitesh,

e ti ende s’je bërë…

Dhe veç vuajtja ndriçon.

Ajo shtrigë

i mbijeton çdo terri.

4. Zemra nuk fal

Por:

Unë nuk i besoj kthimit.

Nuk besoj në pajtim.

Nuk besoj në ribashkim.

Me këdo që jam prishur,

s’jam pajtuar kurrë më.

E kam zanat.

Të keq.

Sepse besoj

se ajo zemër

me ato të rrahura unike –

nuk fal.

Të rren kushdo

që të thotë:

“Falë të qoftë.”

Me falje shqiptarët

bëjnë tregti.

Më lirë kushton gjaku

se sot qershitë, sepse qershitë

vilen me dorë.

Por unë e di

se njeriu kthehet

në shtëpinë e vjetër

kur s’ka ndërtuar shtëpi të re…

Pasi ia kanë rrënuar shtëpinë,

apo pasi s’ka më ku të shkojë,

sepse askush –

askund –

nuk e pret.

Asgjë më s’është njësoj…

kur kthehesh.

Prandaj,

unë nuk mendoj

se dikush që s’ka pasur ku të shkojë,

mund t’i shpëtojë ata

që s’kanë ku të shkojnë.

LDK

është një parti

që s’ka ku të shkojë.

Sepse,

e ka harxhuar historinë e vet.

Mendoj.

…

EPILOG

Vjosa Osmani

duhet të ndihet e sigurt

dhe stabile,

që të fitojë.

– Kur shikohet në pasqyrë,

bindet edhe një herë se ka pasur të drejtë.

…

Albin Kurti

ka nevojë për tension,

për dramë, për hata…

që të fitojë.

– Në pasqyrë, pyet:

“Po sikur të hesht?”

– Pastaj s’e njeh veten

…

ORAKULLJA NGA SANXHAKU

Zodiaku e favorizon

Vjosa Osmanin.

Jo për të ndrequr punë,

por për t’ua prishur të tjerëve.

Saturni në Dashin e Albin Kurtit

do të jetë i rreptë me të.

Do t’ia heq kapuçin.

Dhe:

Zjarri do të shuhet.

Asgjë më s’do të jetë siç ka qenë.

Çdo gjë është bythëprap.

Votuesi do të dyshojë shumë,

në të gjithë.

Tani.

Edhe shpresa jonë ka nevojë për shpresë.

…

P.S.

Jeta është një arie e dhimbshme…

Po këndon dikush…

diku atje thellë,

në veri.

…

AUTOKRITIKË

Fisnike.

Në çfarë gjendje je.

Në orën 7:55,

kur mbërrite te sheshi “Nëna Terezë”,

e kuptove

se e kishe veshur fustanin mbrapshtë.

U gëzove shumë.

Sepse thonë:

“do të gëzohesh”.

Kaq e vogël

ke mbetur.

O.

Xhan.